Nagietek
Roślina jednoroczna, wyrastająca do 40 cm. Kwitnie od końca maja do września. Pochodzi z obszarów Morza Śródziemnego. Kwiaty uprawiane są w ogródkach i na działkach. Nasiona wysiewa się w maju (I połowa) lub wcześniej – w kwietniu, wprost do gruntu. Po wzejściu roślin przerywa się je lub dosadza, tak aby odległość między roślinami wynosiła 15-20 cm. Nagietek rośnie na każdej glebie, wymaga jednak stanowiska słonecznego i podłoża wilgotnego. Nasiona wysiewa się w maju (I połowa) lub wcześniej – w kwietniu, wprost do gruntu.
Po garści wiadomości teoretycznych sprawdźmy działanie tego ziółka. Nagietek działa przeciwzapalnie, żółciopędnie, moczopędnie, rozkurczowo, uspokajająco, przeciwnowotworowo, przeciwwirusowo, przeciwrzęsistkowo (pierwotniakobójczo), przeciwbakteryjnie, lekko napotnie, słabo przeciwkrwotocznie, odtruwająco, przeciwwysiękowo; reguluje pracę serca, przemianę materii i wypróżnienia; reguluje miesiączkowanie; pobudza wydzielanie śliny, soku żołądkowego i jelitowego, pobudza apetyt, przyśpiesza trawienie i wchłanianie mleczka pokarmowego; przyśpiesza gojenie się ran i naskórnikowanie.
Wskazaniami wewnętrznymi są: wyczerpanie nerwowe i lęk, nerwice wegetatywne i zaburzenia sercowe z tego wynikające, nadciśnienie, reumatyzm, skąpomocz, obrzęki, wysięki okołostawowe, obrzęk powiek, kamica moczowa, osłabienie pochorobowe, wiele chorób alergicznych, bóle i schorzenia układu moczowo – płciowego. Niektóre badania wykazują również działanie antynowotworowe. Jeśli idzie o wskazania zewnętrzne, nagietek stosuje się w postaci okładów, nasiadówek, płukanek, przemywania. Dotyczy to szczególnie przypadków oparzeń, odparzeń, ran, owrzodzeń, liszajów, mokrych wysypek, pryszczy różnego pochodzenia, łojotoku, stanów zapalnych, plam na skórze i chorób kobiecych. Schłodzony napar nagietkowy może być swobodnie używany do przemywania oczu, lecząc stany zapalne spojówek i gałki ocznej, pieczenie i łzawienie oczu, opryszczkę oka. Nadaje się również do płukania jamy ustnej lecząc jej stany zapalne. Znane są różnego rodzaju maści nagietkowe, stosowane powszechnie na choroby skóry, jak i kremy poprawiające kondycję skóry.
Gdy ktoś z czytelników ma dostęp do świeżych kwiatów nagietka, warto pomyśleć o przygotowaniu nalewki. Nalewki są jednym z najlepszych sposobów, aby wyciągnąć z ziół możliwie najwięcej właściwości farmakopealnych. Przygotowanie tej nagietkowej mikstury nie powinno nikomu sprawić trudności. Bierzemy pół szklanki świeżych kwiatów (płatków) i zalewamy 250 ml wódki. Pozostawiamy na 14 dni, po czym filtrujemy. Stosować trzy razy dziennie (łyżkę) rozpuszczone w 50 ml wody. Chore miejsca nacierać lub przemywać nalewką 3 razy dziennie. Do płukania używamy jednej łyżki nalewki na 15 ml wody.
Osoby, które dużo przebywają na słońcu, powinny zachować ostrożność, jeśli chodzi o przesadne stosowanie nagietka.
Fitoterapia pozwala nam również na łączenie nagietka z innymi ziołami. Jednak nie każde zioło nadaje się do wszelkiego użytku. Próbując dać choć ogólne wskazówki, to np. w przypadku chorób oczu, nagietek można zmieszać z zielem świetlika i kwiatem chabru; przy chorobach jamy ustnej – do pomarańczowego kwiatu dodać możemy szałwię i rumianek; przy wychodzeniu z choroby i rekonwalescencji polecamy dodanie jeżówki purpurowej i bluszczyka kurdybanka. Przy ogólnym zastosowaniu nagietek dobrze się spisuje z zielem pokrzywy, zielem skrzypu polnego i odrobiną arcydzięgla litwora.
xR
